طراحی ، مشاوره ، چاپ

چاپ
بعد از اينکه يک طرح کامل شد بايد براي چاپ آماده شود. قبلا بهتر است انواع سيستمهاي چاپ را بدانيم. سيستمهاي مختلفي براي چاپ وجود دارند از انواع چاپ دستي گرفته تا چاپهاي سيلک و فلکسو و تامپو و.. و چاپهاي ماشيني مثل سيستمهاي مسطح (ماشين ملخي ) و چاپ افست و اين اواخر چاپ ديجيتال.آنچه که امروزه بيشتر با آن سرو کار داريم چاپ افست و ديجيتال است. که اکنون موضوع بحث ما چاپ افست است.نکته ايي که بايد قبل از هر چيز به آن اشاره کنيم اين است که براي چاپ افست حتما بايد از سيستم CMYK استفاده شود (نکته ايي که همه به آن آگاهي دارند لزوم کاليبره بودن مانيتور و مديريت رنگ است)
چاپ افست مبتني بر چاپ چهار رنگ است اما مي توانيم کارهايي با يک رنگ تا حتي 10 رنگ مختلف چاپ کنيم. که البته چاپ بيشتر از 4 رنگ تخصص و اطلاعات خاص خودش را مي طلبد. ماشينهاي چاپ افست يا تک رنگ هستند يا دو رنگ و يا چهار رنگ و البته دستگاههايي وجوددارند که چاپ بيشتر از چهاررنگ را انجام ميدهند.در ماشينهاي چاپ افست براي هر رنگ يک ستون چاپ وجود دارد که متشکل از سيلندر بستن زينک و غلطک هاي رنگ است.در دستگاههاي تک رنگ هر رنگ بطور مجزا چاپ مي شود و مثلا يک کار چهاررنگ بايد چهار بار از ماشين عبور کند و هر بار رنگها تنظيم شوند . و به همين دليل در کارهاي چهار رنگ بهتر از است از اين نوع ماشينها استفاده نشود چون به تجربه ثابت شده است که در صورت چاپ چهاررنگ با دستگاه تک رنگ نتيجه به هيچ وجه قبل قبول نخواهد بود.ابعاد ماشينهاي چاپ
ماشنهاي چاپ افست از ابعاد 25×35 تا 100×140 وجود دارند و به علت وجود دستگاههاي با ابعاد مختلف بايد دقيقا محاسبه شود که چاپ کار با کدام يک از اين دستگاهها به صرفه تر است چون در تيراژ هاي بالا استفاده از دستگاه مناسب از نظر اقتصادي تفاوت زيادي در کل هزينه ها ايجاد مي کند.مثلا کاري با ابعاد 25×35 و تيراژ 10000 را ميتوانيم هم با دستگاه 50 ×70 و دو دور چاپ کنيم و هم با دستگاه 100×70 و يک دور . که چاپ با 100×70 به صرفه تر است. البته بايد هزينه فيلم و زينک را هم در نظر گرفت. و ممکن است در کارهاي با تيراژ متوسط با احتساب هزينه فيلم و زينک تفاوتي در استفاده از دستگاههاي مختلف از نظر هزينه ايجاد نشود.اما در مورد ابعاد ماشينهاي چاپ و هزينه متوسط چاپ با هر کدام.کوچکترين دستگاه چاپ که قديمي تر هم هست و در ضمن فقط نوع تک رنگ آن وجود دارد(يا حداقل من فقط تک رنگ آنرا ديده ام ) ماشن نيم ورقي (35×25) است . که معمولا براي کارهاي با ابعاد کوچک و نهايت دورنگ مثل سربرگ و تراکت قابل استفاده است. در اين ماشين از کاغذ A4 هم مي توانيم استفاده کنيم.هزينه هر دور چاپ نيم ورقي تک رنگ 7500 تا 8500 است.( هر دور چاپ 5000 تيراژ است)
بعد از آن ماشين يک ورقي است که ابعاد 35×50 را چاپ مي کند و به آن GTO مي گويند . دستگاههاي نسبتا قديمي تر و اغلب تک رنگ هستند.اما دستگاههاي GTO چهاررنگ هم وجود دارند که بسيار دقيق هستند و کيفيت چاپ خوبي دارند.هزينه هر دور چاپ يک ورقي تک رنگ 12500 تا 15000 تومان است . مثلا هزينه يک دور کار چهاررنگ 50000تا 60000 تومان است.دستگاه بعدي دوورقي که ابعاد 50×70 را چاپ مي کند و پر کاربرد ترين دستگاه چاپ افست است. هزينه هر دور چاپ تک رنگ دو ورقي 15000 تا 17000 تومان است.بعد از آن ماشين چهارونيم ورقي است که ابعاد 70×100 را چاپ مي کند و معمولا کارهاري تيراژ بالا يا بزرگ را با اين دستگاهها چاپ مي کنند .هزينه هر دور چاپ چهارو نيم ورقي تک رنگ 40000است.در نهايت دستگاههاي هم هستد که چاپ 140×100 را انجام ميدهند که معمولا براي چاپهاي خاص مثل نقشه و يا کارهايي با تيراژ خيلي زياد با اين ماشن چاپ مي شوند و در ايران فقط چند چاپخانه اين ماشين را دارند. اين دستگاههايي که اشاره شد دستگاههاي معمولي چاپ هستند و به ماشينهاي مخصوص چاپ روزنامه که بسيار بزرگ و گران هستند اشاره نکرديم . توضيح اينکه دستگاه هاي چاپ روزنامه اگرچه از نظر کليت با ماشنهاي چاپ تفاوتي ندارند اما امکاناتي دارند که بسيار اختصاصي و منحصر به فرد هستد مثل تغذيه از رول يه جاي شيت و انجام مراحل صحافي در داخل خود ماشين . ضمن اينکه سرعت بالايي هم دارند طوري که مثلا ماشين موجود در چاپخانه افست که چندين روزنامه را چاپ مي کند (مثل همشهري. ايران. شرق و جوان ) که در مجموع با محاسبه تعداد صفحلات تيراژ چند ميليوني دارند . در کمتر از يک شبانه روز اين تيراژ را چاپ مي کند.معمولا چاپ با دستگاههاي چار رنگ کيفيت بهتري دارندو رنگها بسيار نزديک به رنگهاي مدنظر ما در مي آيند و اکثر طراحان علاقه به چاپ با ماشين چهاررنگ دارند . وقتي يک کار چهاررنگ به ليتوگرافي ميدهيم در نهايت چهار زينک با ابعاد سطح چاپ به ما داده مي شود.که در چاپخانه اين چهار زينک به ترتيبي که مشخص است به دستگاه بسته مي شوند و چاپچي وظيفه تنظيم کردن زينک ها را بوسيله رجيسترها ي روي زينک را به عهده دارد.توضيح اينکه رجيستر علامت ياست که در کنار قسمتي که چاپ ميشود روي زينک ها قرار دارد. علامت رجيستر که معمولا به شکل دايره ايي با دو خط عمود به هم در وسط آن استشامل هر چهار رنگ است و اينکه چهار رنگ مورد نظر در اين علامت هنگام چاپ روي هم بخورد نشان دنده اين است که کار بدون اشکال چاپ خواهد شد. حتما کارهاي چاپ را ديده ايد که رنگها روي هم نخورده اند و لبه اي کار و يا روي سفيدي ها مقدار ي از يک رنگ ديگر قرار دارد.دليل اين مشکل عدم تنظيم درست رجستر است. در اينجا توضيحات در مورد چاپ و ماشينهايچاپ به پايان ميرسد هر چند موراد بسيار ديگر مانده است که به مرور ارائه ميشود

انواع چاپ

چاپ روشهای مختلفی دارد که مهم ترین این روش های عبارتند از:

چاپ افست: عمدتا برای انتشارات، تبلیغات

چاپ فلکسو: عمدتا برای بسته بندی

چاپ هلیو گراور: عمدتا برای بسته بندی

چاپ سیلک اسکرین: عمدتا برای تبلیغات چاپهای تفکیکی

چاپ دیجیتال: برای همه مصارف، تبلیغاتی و اداری در تیراژ پایین

واژه چاپ (و صورت قدیمی‌تر آن چهاپ) را به احتمال برگرفته از واژه چینی چاو دانسته‌اند

همانطوركه مستحضريد ؛ امروزه به واسطه گسترش بيش از پيش نيازهاي متنوع و خاص مصرف كنندگان كارهاي چاپي و پيدايش فن آوري هاي پيشرفته نوين ، راه حل هاي چاپ ديجيتال مطرح شده اند . بكارگيري اين راه حلها در جهت تامين نظر مشتري منجر به حذف مراحل تهيه فيلم و زينك و كلا“ عمليات پيش از چاپ شده است ، بطوريكه , بهره مندي از دانش و سيستم چاپ ديجيتال هرگونه تغييري در طرح و نمونه اوليه چاپ شده را بدون هزينه و صرف وقت امكانپذير ميسازد .

موارد مورد مصرف :  برای همه مصارف، تبلیغاتی و اداری در تیراژ پایین

بزرگترین سایت صنعت چاپ در راه است

معرفی بیش از ۵۰۰۰ واحد شغلی در صنعت چاپ

معرفی واحد های برجسته شغلی در صنعت چاپ

بزرگترین ارشیو مقالات تخصصی صنعت چاپ

معرفی شرکتهای ایرانی و خارجی وابسته به صنعت چاپ

آموزش

کاریابی

خرید و فروش

و .................................

تئوري نمايش گرافيکي :

دوروش اصلي و ملا متفاوت براي نمايش تصاوير گرافيکي وجود دارند:

نقش بيتي Bitmap (که به اين نقش پيکسلي يا Raster نيز ميگويند. )و بردارها.

فايلهاي گرافيکي مي توانند يک يا هر دوي اين گونه نمايشها را بکار گيرند.

تعاريف :

نمايش نقش بيتي يعني تقسيم يک تصوير به يک شبکه . ميزان روشنايي ( روشنايي ، تاريکي يا رنگ ) هر نقطه ( پيکسل ) اين شبکه جداگانه ثبت مي گردد. در واقع محل يک نقطه داده اي در يک فيلد نقش بيتي مشخص کننده ، پيکسلي است که آن نقطه داده اي به نمايش ميگذارد. به عبارت ديگر نقاط داده اي ( بيتها ) «نقشه» يک تصوير را ايجاد مي کنند: بنابراين نام روش نقش بيتي انتخاب گرديده است.

نمايش برداري يعني توصيف يک تصوير در قالب يک سري خطوط يا اشکال شايد با نواحي پرشده يا يک جسم يا سايه هاي طرازشده يا رنگ ( اگر بخواهيم دقيق باشيم، کلمه بردار اشارت دارد به يک خط ، اما تفسير پرطرفدار يک فايل برداري شما شکلهايي چون مربع،دايره و مانند آنها نيز مي گردد).

اگر با برنامه نويسي آشنايي داشته باشيد. فايلهاي برداري شبيه برنامه هستند. اين فايلها ممکن است حاوي دستورات انگليسي مانند داده هاي ASCII باشند و بنابراين امکان ويرايش آنها را با يک واژه پرداز وجود دارد.

ساختار هاي فايلي معمولا فقط از يکي از دو روش فوق استفاده مي کنند.ندرتا ممکن است اين دو متد در يک زبان توصيف صفحه مثل POSTSCRIPT با هم تلاقي کنند. اما حتي در آنجا نيز اين دو روش نمايشي کاملا از هم جدا عمل مي نمايند. هر متد کاربردهاي مخصوص به خود را دارد که آنها به بهترين نحو مي تواند مثمر ثمر واقع شود.

کاربردها :

قالبهاي نقش بيتي براي تصاويري با تنوع زياد رنگ، سايه و اشکال مناسبند: مثل عکسها ، نقاشيها و تصاوير ويدئويي رقمي شده(Digitize) بعضي از تصاوير، از قالب نقش بيتي سرچشمه مي گيرند ، مثل نمايشهاي صفحات کامپيوتري و بنابراين به همان روش نيز به راحتي ثبت مي گردند.

قالبهاي برداري با فن خطوط خوب کار مي کنند مثل تصاوير طراحي به کمک کامپيوتر يا همان CAD و تصاويري با اشکال، سايه ها و رنگهاي ساده. نمودارها، گرافها و انواع مشخصي از تصاوير به صورت فايلهاي برداري ثبت مي گردند. اگر چه بعضي اوقات چنين تصاويري به صورت نقض بيتي ثبت مي شوند؛ چون اين کار راحت تر است.

مزيتهاي قابل مقايسه نقش بيتي در مقابل برداري

نمايش نقش بيتي مي تواند هر تصوير قابل تصوير را ثبت کند.زيرا کليه تصاوير را مي توان به يک شبکه از قطعات تقسيم نمود ( تا آنجا که چشم انسان ياري مي دهد.) در نتيجه برنامه نويسان اغلب براي راحتي کار برنامه نويسي به نقش بيتي پناه مي برند.

اگر چه نقشهاي بيتي از مسائل فراواني رنج مي برند: چه از لحاظ تئوري و چه از لحاظ عملي.يک مشکل عملي اندازه تصوير است . يک فايل تصويري رنگي بادقت تفکيک بالا، محتاج چندين مگابايت و براي ذخيره شدن و حتي مقداري بيشتر از حافظه براي پردازش و نمايش است. به اين دليل توانايي براي ذخيره تصاوير به صورت فشرده شده. موضوع بسيار مهمي در علم قالبهاي فايلهاي نقش بيتي است. کار با مقادير بزرگ داده ، فشار زيادي نيز روي پردازنده و گذرگاه داده اي داخلي کامپيوتر وارد ميکند . پس تفاوت عملکرد يک کامپيوتر با گذرگاه داده اي 32 بيتي و کامپيوتري با گذرگاه 16 بيتي بسيار است. به همين خاطرنوشتن و کار با تصاوير رنگي بزرگ و عکس مانند؛ ايستگاهاي کاري گرافيکي يا کامپيوترهاي شخصي فوي احتياج دارد تا به زمان پاسخ قابل تحمل دست يافته شود.

مشکل ديگر تصاوير نقش بيتي را مي توان در کمبود قابليت انعطاف داشت( البته اين مطلب بيشتر متوجه موضوع پردازش است نه ساختار). بخشي از مشکل قابليت انعطاف به اين باز ميگردد که پيکسلهاي هيچ ارتباط طبيعي و حقيقي با يکديگر ندارند.

ديگر مشکل قابليت انعطاف در تصاوير نقش بيتي از دقت تفکيک ثابتشان ناشي مي شود. وقتي تصوير به پيکسلهاي شکسته و تقسيم مي گردد، دقت تفکيک ثابت است و برابر است با X پيکسل در Y پيکسل. اگر سعي کنيد که تصوير را بزرگ نماييد شکل مستطيلي پيکسلها نمايان مي شود – اثري که تحت عنوان Aliasing يا اثر نردباني شناخته مي شود. برنامه هاي گرافيکي هوشمند مي توانند با درج يک خط بين پيکسلها تا حدي اين عيب را بپوشانند اما اين به نوبه خود به پردازش وقت گير نياز دارد.

نمايش برداري محدوديتهاي بيشتري نسبت به نقش بيتي دارد. اما براي بعضي کاربردها موثرتر و داراي قابليت انعطاف بيشتر مي باشد. براي مثال ، يک خط را مي توان توسط دو نقطه انتهايي اش مشخص گردد و يا يک خط منحني را مي توان با تعداد خط راست تقريب کرد. اگر براي اشکال مختلف از کدهاي مختلفي استفاده شود، نمايش برداري باز هم موثرتر مي گردد. براي مثال قسمتي از دايره را مي توان با کدي براي يک دايره ، شعاع و دو نقطه پاياني مشخص نمود.

زبانهاي توصيف صفحه ، ليستهاي نمايشي و متافايلها

زبانهاي توصيف گرافيکي که تحت نام زبانهاي توصيف صفحه (PDLها) ليستهاي نمايشي يا متافايل نيز شناخته مي شوند به طريقي نوعي قالب فايلي هستند و به طريقي هم قالب فايلي محسوب نمي شوند. دقيقتر که بگوييم، در قالبهاي فايلي ، محل يک رکورد داده اي حاوي اطلاعاتي است.در صورتي که در زبانهاي توصيف گرافيکي اين محل از اهميت زيادي برخوردار نيست. بنابراين با توجه به تعريف قبلي فايلها برداري و نقش بيتي زبانهاي توصيف گرافيکي براي نمايش برداري مناسب ترند ( اگر چه مي توان قوانين مخصوص براي نقشهاي بيتي در فايلها زبان ايجاد نمود).

چنين زبانهايي به يک برنامه مفسر پيچيده احتياج خواهند داشت. براي مثال دستورات اين زبانها ( مثل دستور رسم يک شکل ) اغلب فراخواني هايي به ماجولهاي سابروتين مانند مي باشند. حالتي که اين سابروتين ها اجرا مي شوند، به دستورات قبلي که محيطي را که قرار است شکل در آن کشيده شود توصيف مي کنند، بستگي دارد.

PostScript يکي از پرطرافدارترين اين زبانهاست و از همه نيز پيچيده تر است. اين زبان توصيف صفحه پيچيده داراي يک مجموعه دستور قابل بسط است. در حالت ساده اش براي نمايش برداري آفريده شده. و قبلا از آن برا وسائل خروجي مثل چاپگر و صفحه نمايش کامپيوتر استفاده مي شد. تقريبا هر چيزي حتي شکل کاراکتر، توسط نمايش برداري در PostScript به نمايش در مي آيد. اگه چه بعضي تصاوير مانند عکسها با بردارهاي سازگاري خوبي ندارند. به همين خاطر، PostScript طوري طراحي شد که بتواند با نقش بيتي هم کار کند.